Spelen

Speel op Giggle Academy

Speel op Giggle Academy

De Jakhals en het Olifantenkarkas

Auteur

Giggle Academy

Een hartverwarmende fabel over vriendschap en hebzucht, waarin twee jakhalzen een dode olifant vinden en het vlees delen, maar hebzucht tot eenzaamheid leidt. Het verhaal leert jonge lezers de waarde van delen en gezelschap door middel van een eenvoudige, boeiende vertelling.

5 - 8 jaar oud

Op een ochtend vonden twee jakhalzen een dode olifant in het bos. Hij lag bij de rotsen, stil en reusachtig.

De eerste jakhals zei: 'Wat een geluk! Hier kunnen we dagenlang van eten.'

De tweede jakhals likte zijn lippen. 'Laten we samen eten.'

Dagenlang deelden ze het vlees. Ze aten, rustten uit en vertelden verhalen in de schaduw.

Maar al snel werd de tweede jakhals hebzuchtig.

'Dit is te goed,' dacht hij. 'Waarom zou ik delen?'

Hij wachtte tot de eerste jakhals naar de rivier ging. Toen rolde hij door het vlees, verspreidde botten en sleepte takken over de beste stukken.

Toen de eerste jakhals terugkwam, snoof hij in de lucht. 'Waar is de rest?'

'Weg,' zei de hebzuchtige jakhals. 'Vogels hebben het gepakt. Er is niets meer over.'

De eerste jakhals fronste. 'Ik ruik leugens.'

Maar de hebzuchtige gromde. 'Ga weg! Dit is nu van mij!'

Gekwetst en boos vertrok de eerste jakhals.

De hebzuchtige jakhals at alleen. Hij kauwde en bewaakte het vlees dag en nacht.

Maar al snel begon het vlees te rotten. Zoemende vliegen kwamen eropaf. De geur werd zuur.

Er kwamen geen jakhalzen meer op bezoek. Zelfs de vogels niet. De hebzuchtige jakhals zat naast de botten - moe, eenzaam en ziek.

'Ik heb mijn vriend weggejaagd,' fluisterde hij. 'Hiervoor?'

Van ver weg bracht de wind een gehuil met zich mee - het geluid van zijn oude vriend, die met anderen lachte.

En de hebzuchtige jakhals sloot zijn ogen, vol maar leeg.

Want vlees vult misschien de maag, maar vriendschap vult het hart. En gedeeld voedsel smaakt beter dan bewaakt voedsel.