

เรื่องราวอันน่ารักและเปี่ยมด้วยจินตนาการของเจ้าลา ที่มีปัญหาในการแสดงความรู้สึกผ่านคำพูด แต่ได้ค้นพบวิธีการสื่อสารที่เป็นเอกลักษณ์ของตัวเองผ่านการกระทืบเท้า นิทานเรื่องนี้เล่าเรื่องอย่างเรียบง่ายเป็นจังหวะผ่านตัวละครสัตว์ที่มีชีวิตชีวา พร้อมสำรวจเรื่องอารมณ์และการสื่อสารในรูปแบบที่สนุกสนานและเหมาะสำหรับเด็กเล็ก
นานมาแล้ว เจ้าลามีปัญหาในการบอกความรู้สึกของตัวเอง
เวลาเศร้า เขาก็จะตัวแข็งทื่อ เวลาเป็นกังวล เขาก็จะพึมพำ แต่เวลาที่เขา *โกรธ*...
เขาก็จะกระทืบเท้า
“อย่ามาแย่งขนมของฉันนะ!” *กระทืบ!* “อย่ามายุ่งกับกองฟางของฉัน!” *กระทืบ! กระทืบ!*
“ทำไมเธอไม่ *พูด* ออกมาล่ะว่ามีอะไรผิดปกติ” นกฮูกถาม
“ฉัน... ฉัน...” *กระทืบ!*
เขาพยายามจะอธิบาย แต่กลับลนลาน พูดจาติดๆ ขัดๆ หูบิดไปมา *กระทืบ กระทืบ กระทืบ!*
วันหนึ่ง เจ้าลิงสะดุดหางของตัวเองล้ม
ตาของเจ้าลากระตุก เขายกกีบเท้าขึ้น
*กระทืบ.* *กระทืบ–กระทืบ.* *กระทืบ–กระทืบ–กระทืบ!*
นกฟลามิงโกกะพริบตา “เขา... เขากำลังเต้นแท็ปอยู่เหรอ”
“ไม่ใช่หรอก” นกฮูกพูด “เขา โกรธเป็นฟืนเป็นไฟ ต่างหาก”
ทั้งป่าเงียบสงัด ทุกคนตั้งใจฟัง
เจ้าลากระทืบเท้าเป็นจังหวะ *ช้า… เร็ว… หยุด…* การกระทืบเท้าแต่ละครั้งมีความรู้สึกแฝงอยู่
เขาพบจังหวะของตัวเอง *เท้า* ของเขากลายเป็นเสียงพูด
ไม่นาน สัตว์ต่างๆ ก็เข้าใจภาษาแห่งการกระทืบเท้า
นับจากวันนั้นเป็นต้นมา เจ้าลากระทืบเท้าเวลาโกรธ—แต่ก็กระทืบเท้าเวลาที่จริงจัง ทำตัวตลกๆ หรือ *ภูมิใจสุดๆ* ด้วย
และนั่นคือเหตุผลที่ลาชอบกระทืบเท้าเวลาโกรธ—เพราะเมื่อคำพูดใช้ไม่ได้ผล กีบเท้าก็สามารถพูดแทนได้
(*แต่จะบอกให้รู้นะว่า—นิทานเรื่องนี้แต่งขึ้นเพื่อความสนุกเท่านั้น ลาจริงๆ กระทืบเท้าด้วยเหตุผลหลายอย่าง ไม่ใช่เพื่อแสดงอารมณ์เป็นบทกวีหรอกนะ!*)
© สงวนลิขสิทธิ์ 2024 - Giggle Academy
上海吉咯教育科技有限公司
ลิขสิทธิ์ © 2026 - Giggle Academy